OMWEGEN (NL)
Een omzwerving met publiek dat tegelijkertijd performer wordt.
Grenzen vervagen, terwijl de zintuigen verscherpen wanneer je met Ienke en Sarah meegaat op een of beide omwegen. Zij nemen de deelnemers mee in de grote contrasten van Ruigoord en omgeving met vertragende en intensieve ervaringen.

OMWEG 1: OMHEININGEN
vuur, aarde

We verzamelen op het terrein van de voormalige school om ons te wortelen in de gelaagde ritmes van Ruigoord. Met de lindeboom, fluisterende leylijnen, passerende vlakken erboven en de restanten van een muur, beginnen we met gebaren die ons aarden en de innerlijke waarneming wakker maken.

Deze wandeling nodigt je uit om het landschap te verkennen in resonantie met je eigen binnenwereld – grenzen, drempels en omheiningen – door te luisteren met je lichaam. We bewegen naar buiten door de texturen van het eiland terwijl we in dialoog blijven met wat er binnenin beweegt. Verwacht uitnodigingen om te vertragen, jezelf te positioneren tussen aarde, vuur en lucht, en ruimte te verkennen door middel van eenvoudige gebaren en aanwezigheid.

Hier vervaagt de grens tussen waarnemer en deelnemer. De zintuigen worden scherper. De wandeling wordt een gesprek – met het land, herinnering en energie.

OMWEG 2: WATERWEG
water, lucht

We beginnen op het terrein van de voormalige school, lopen eerst zuidwaarts en dan via de dijk – de prikkende periferie– op de grens van het water terug naar het hart van het eiland.

Tijdens deze (langere) wandeling stemmen we ons af op de geluiden van het landschap: het gefluister van het riet, de brom van de boten, de stilte van het moeras, de roep van de wind en de vogels, in stemming met onze eigen gebaren en geluiden. We volgen subtiele verschuivingen – van zee naar sloot, geluid naar stilte, van buiten naar binnen en andersom.We keren niet alleen terug naar de tempel, maar ook naar onze binnenstroom. Onderweg nodigen Ienke en Sarah je uit om intra-actief te worden met de omgeving: om te kijken vanuit het perspectief van de bank, om te horen via het lichaam van het riet, om betekenis te vinden in gebaren en stilte. Dit is een terugkeer als worden – van hereniging en herinnering.

DETOURS (EN)

A drift with an audience that simultaneously becomes a performer.
Boundaries blur, while senses are heightened as you join Ienke and Sarah on one of the detours. They take participants on a detour through the stark contrasts of Ruigoord and its surroundings, offering both slowing down and intense experiences.

DETOUR 1: ENCLOSURES
fire, earth

We gather on the grounds of the former school to root ourselves in the layered rhythms of Ruigoord. With the linden tree, whispering ley lines, passing planes above, and the remains of a wall, we begin with gestures that ground us and awaken our inner perception.

This walk invites you to explore the landscape in resonance with your own inner world —boundaries, thresholds, and fences—by listening with your body. We move outward through the textures of the island while remaining in dialogue with what moves within. Expect invitations to slow down, position yourself between earth, fire and air, and explore space through simple gestures and presence.

Here, the boundary between observer and participant blurs. The senses become sharper. The walk becomes a conversation—with the land, memory, and energy.

DETOUR 2: WATERWAYS
water, light

We begin on the grounds of the former school, first walking south and then along the dike—the stinging periphery—on the fringe of the water, back to the heart of the island.

During this (longer) walk, we attune ourselves to the sounds of the landscape: the whisper of the reeds, the hum of the boats, the silence of the marsh, the calls of the wind and the birds, in tune with our own gestures and sounds. We follow subtle shifts—from sea to ditch, sound to silence, from outside to inside and vice versa.
We return not only to the temple, but also to our inner stream. Along the way, Ienke and Sarah invite you to become actively engaged with the environment: to see from the perspective of the bench, to hear through the body of the reed, to find meaning in gestures and silence. This is a return as becoming—of reunion and remembrance.